De vrouwelijke weg

Er moet een diep besef van verbondenheid geweest zijn in de tijd waarin het Vrouwelijke werd gerespecteerd en geëerd om haar vermogen om leven voort te brengen. Mensen wisten maar al te goed dat ze door de Aarde gevoed werden en door de natuurlijk cycli allerlei uitdagingen kregen.

Voor zover wij dat nu kunnen bepalen heeft de laatste 2000 jaar een vooral mannelijke stroom ons Westerse leven gedomineerd. Eeuwenlang is ons een eenzijdig beeld voorgehouden, waarbij diepe sporen zijn gegroefd in het onderbewuste en we niet zo vrij zijn als wij denken.
Het Mannelijke Principe is daadkrachtig, actiegericht, competitief, lineair, logisch, en groeit vooral door kennis en denken. Dat bracht ons door de tijd heen materiele rijkdom, ontdekkingreizen, wetenschap en techniek, ongelofelijk veel uitvindingen, maar ook grenzen, oorlog, geweld, angst en onderdrukking. Vrouwen die nu leven weten niet beter dat die eigenschappen ook voor hen zo gelden, omdat ze steeds weer bekrachtigd worden door opvoeding, scholing en commercie. De vraag is hoe wij weer meer in aanraking met het vrouwelijk principe komen om de nodige balans te herstellen tussen mannelijke en vrouwelijk kwaliteiten?

Is er in jouw leven regelmatig stilte, bezinning, bezieling, ontspanning?
Stel je jezelf de vraag wat wezenlijk is voor jou?
Hoe geef je vorm aan spiritualiteit?
Hoe vertrouw jij op jezelf, op de natuur, op je lichaam, op dat wat zich aandient in je leven, op processen?

Vrouwen gaan een andere weg dan mannen.
Vrouwen vinden de weg naar zichzelf niet terug door het licht buiten en boven zichzelf op te zoeken, maar door omlaag te gaan, de diepte in. En gaan verborgen grotten, monsters en schaduwen niet uit de weg. Zij vinden heling in de zoektocht én de afdaling zelf, waarin verbinding ligt met de essentie van het Vrouwelijk Goddelijke.

Die vrouwelijke grondtoon vind je in je lichaam, in je emoties, in seksualiteit, in voeden en baren, in je spontaniteit, creativiteit en meer. Je volgt je eigen ritme als een gewijde weg die met regelmaat vrijwillige afzondering vraagt van het domein van het mannelijke. De vrouwelijke weg kent daarom een andere benadering van depressie. Er is een oordeel op de neerwaartse beweging en de onderdrukking van gevoelens, met name die in je (onder)buik. Het is op de vrouwelijke weg noodzakelijk en helend om jezelf ook in dit gebied te (ver)kennen, zonder schaamte en angst voor verdriet, pijn en afwijzing én uitbundigheid, spontaniteit en levendigheid. Het mag er allemaal zijn.

Het gaat juist om contact maken met wat voor vrouwen basis betekent. Dáár waar het leven ontstaat. Oer, dus. En niet voor niets. Het lichaam van vrouwen herbergt en magisch en krachtig centrum.
En juist vanuit dat centrum ervaren wij de verbinding met het Leven en maken we van ons leven een kunstwerk. De Scheppers zijn wij zelf. Wij zijn het zelf op wie wij wachten.

"The life from a Woman is messy
And it's Extraordinary
And it is Ours!"

-Alica Starkweather-